Sütmavisi

Bir kelime düşermiş gözlerden Yanaklara doğru kimsenin anlamadığı Çocukluğu hatırlatan İnsan olduğunu anlatan  Ölüme direnen bir anı parlarmış en derinde Gökyüzündeki şimşek gibi çakıveren gönülde Geçip giden zamanı aşıp gelen  Unuttum sandığın Oysa en derininde kendinden bile sakladığın Gökyüzü kadar ulaşılmaz Gökyüzü gibi üstünde Gökyüzü gibi mavi Süt gibi bembeyaz  Sütmavisi gökyüzü kadar aydınlık