Suskunluğun Buğusu / Tolu Şiirler -1

Esmer gecelerin saklı yıldızısın Yüzün zamanın aynası Yüzün yorgun mutsuzlukların isyankâr meydanı Hınçla, öfkeyle, hiddetle, şiddetle bakıyorsun Çünkü haklı bir alacaklı gibi Dayanmışsın kapısına, yapışmışsın yakasına Bu hayatın Tasarlamışsın artık O keskin bakışlarınla kesip Façasını bozup atacaksın Bu hayatın Bilemedim kaç kez yandığını Yanık anılarının kokusu var üzerinde Öyle sıcaktı ki varlığın Dokunamadım, kıyamadım, ses edemedim Yeniden harlanmayasın diye Öyle temizdi ki içlenişlerin Zerre de olsa nefret ekmemişsin şu gönül toprağına Boyunca mutsuzluk büyümüş de Yine de bir damla gözyaşı dökmez mi insan İnsan bu kadar mı Bu kadar mı Suskunluğun buğusu olur?