Sürüyor Gökyüzünü Rüzgarın Pulluğu

sürüyor gökyüzünü rüzgârın pulluğu devriliyor zaman yeni bir yol açılıyor kırıklıklarımda dilden dökülen inciler eyvah ve aman! azabıyla sırtlanıyor ölü korkularım. yukarıda tanrılar gülüşüyor sefil ve yaman. kürüyor gökyüzünü günahlarım yuvarlanıyor büyüyerek yasımızı tutacak belki çaresizlik ölümün soğukluğu gövdeyi titretmekte çıplaklıkla birleşerek gülümsemeler çoktan göçtü sütü sağılmış bakire çöllere gittikçe gevşeyerek.