Surları Islatan Mecnun

Her durakta yanlış trene biniyorum, her dönemeçte yasak bir sapak çıkıyor karşıma. Akşamın alacakaranlığına bırak kendini, sevgilim, kükürt kokulu dumanlara teslim et beni. Erzurum’un ayazında, Diyarbakır’ın surlarında gezinen bir ruh gibi düşün; cezaevinden farksız sokaklarda, ömrüme kazınan çiziklerle geçiyor günler. Ergenliğim her Salı gözaltında, Perşembe günleri olay defterinde, Cuma ise karakol avlularında geçiyor. Müebbet âşık olarak kalayım, sevgilim, bırak beni bu sonsuz sürgünde.