Sürgün

Bir hamalın omuzlarındaki yük, yalnızca sırtını değil, yüreğini de eziyor. Dünya mı ağırdır yoksa içindeki sevda mı, bilemiyor artık. Irmakların çağıltısı, dağların görkemi, bağların şarabı... Hepsi bir anlığına soluklanıp geçiyor gözünün önünden, ama hiçbiri yüreğindeki yangını dindiremiyor. Diz çöküyor yorgun bedeniyle, haykırıyor sessizce: "Beni vuracaksanız, rüyalarımın içinden vurun." Çünkü gerçek acı, bedende değil, umutlarda saklı.