Sükut Dersleri

gönül gözle konuşur söz yorulur bir kırık ezgidir inceden sessiz bu yangın yerinde yol mu bulunur sözlerim tükendi zaman belirsiz hüküm belli bir garip fermandır bu bağlandı dilim kalmadı hevesi sessizliğe mahkum zamandır bu avutur gönlümü derdimin sesi demdir bu böylesini bilmez idim sükut içre hapsolmak ne yamandır züleyha’ya ben meyil vermez idim zindanda yusuf olduğum zamandır