Sindoqa Girti

Acının sesi bu kez farklı bir dilden yükseliyor; ama yürekleri delen o keskinlik, herkesin ortak dilinde çınlıyor. Geçmişin gölgeleri altında ezilen, unutulmaya yüz tutmuş hikâyeler var burada. Kimi zaman bir fısıltı, kimi zaman bir haykırış gibi akan dizeler, insanın kendi yaralarını yeniden keşfetmesine neden oluyor. Yazar, kendi derdini anlatırken aslında hepimizin içine gömülü olan o ağırlığı gün yüzüne çıkarıyor. Acı çekmek değil, acıyı tanımak önemlidir belki de; çünkü ancak o zaman yük hafifler. Bu şiirler, sessizliğin ardındaki feryadı duyurmak için yazılmış gibi. Kimsenin duymadığı, kimsenin görmediği bir çığlık bu; ama bir kez okunduğunda, artık kulaklardan silinmeyecek.