Sıkmabaşın Başağrısı

“Siyasal görüşleri dinsel simgelerle yansıtmanın en etkili yolu olarak seçilen türban (ki bilerek yanlış kullanılan adlardan biri oldu, doğrusu sıkmabaş demek gerekiyordu) aylardan beri şeriatçıların gündeminden düşmüyor” demişti Orhan Erinç 1998 yılında. Gündem maddesi olarak aradan aylar değil yıllar geçti. Gelinen noktada dinsel bir kural olduğu bile tartışılan “sıkmabaş”ı, parmak çoğunluğuna dayanarak anayasanın çok sayıda maddesine karşın yasalaştırmaya çalışır oldular. Ne var ki “türbana özgürlük” söylemiyle ve dinsel yaklaşımla başlayan ama kaosla sonuçlanan girişim, bölücülüğün tipik bir örneğini oluşturdu. Tehlikenin farkında olmayanlar yüzünden laik Türkiye Cumhuriyeti, sonu karanlık bir dönemece sürüklendi.