Şiir Şiir Enbiya

Âdem, Var olan Âdem, Hayat, Âdem, mutluluk, Âdem tövbe, Âdem, Eşref-i mahlukat demek. Âdem, Havva demek, Âdem, Hâbil demek, Kâbil demek Âdem, Vatan özlemi demek. Hani cennette yaşıyorlardı ya Havva ile beraber “Yiyin, için, gezin, dolaşın. Ama şu ağaca dokunmayın,” Denmişti ya onlara, Şeytan da onları Kandırmıştı ya, Şeytan onları nasıl kandırdı? Onları isyana nasıl sürükledi? Ölümsüz olma vaadiyle tabii ki!