Şiir Kondu

artvin-şavşat'ta doğmuşum babam bir kır emekçisi yaşıyor hala anam mani söyler benim şiir eşiğim iyi bilirim çobanlığı puslu dağları ayrılıkları resmini yapamamışım bir türlü düşlerimin yarım kalmış dudağımda sözcükler öğretmenim ve bir umut işçisi kılcallarımda teper durur yaşanmamış bir dünya insan sıcağı iki çocuğum karım bir kaç dostum eh bir de şiirkondu yüreğim olancası bu iyi ki aranızdayım