Seyreyle Cemal’i Yar İle

Gönül bahçelerinde açan aşkın en narin çiçekleri, bu dizelerde soluk buluyor. Yâr’ın yüzündeki ışıltı, ayı utandıracak kadar parlak; her güzellikte onun izini sürer sevenin gözleri. O, Rahman’ın bir armağanı, cennet kokulu bir mektup gibi yüreğe düşen. Yalnızlığın sert çizgilerini yumuşatan, aşkın en kusursuz haline dönüştüren bir cemal... Leyla’nın çöllerinde Mecnun’u kendine çağıran, bağışlanmanın en yüce adını taşıyan bir sevgili. Bu şiirler, aşkın hem gizemini hem de kutsallığını fısıldarken, okuru derin bir hüzün ve umut denizine çekiyor. Her dizede, yüreğin en mahrem köşelerine dokunan bir nağme var.