Sevgi koydum adımı

Ormanın derinliklerinde yaşayan Ayı, uzun zamandır yalnızlığın ağırlığını taşıyordu. Günler birbirini kovalarken umudu da tükenmek üzereydi. Ta ki bir sabah, rüzgârın nazikçe getirdiği o eşsiz yaprakla karşılaşana dek. Yeşilin en canlı tonlarıyla parıldayan bu yaprağın adı Sevgi’ydi. Ayı, onunla tanıştığından beri her şey değişti; günleri artık neşeyle dolup taşıyordu. Ancak sonbaharın serin esintileriyle birlikte Sevgi’nin de rengi solmaya, yaprakları usulca dökülmeye başladı. Şimdi Ayı, bu değişime nasıl alışacak, kaybın acısını nasıl dindirecekti? Küçük ama derin bir hikâye, dostluğun ve zamanın izlerini sürüyor.