Serencam

Ne şiirdir bizi kavuşturan Ne de mısralardır aramızdaki duvar Eser rüzgâr ve aşınır toprak Yürüdüğümüz yollara dizilir taşlar Kaldırımlardan sökülüp atılarak Ne yaşamanın sevincidir içimizdeki Ne de yalın bir hüzündür hissettiğimiz Utanç duygusunu dişimizle kemirdik Bundan kıvanç duyacak da değildik Dışarıda bir ses var içimize işleyen İçeride ise ketum bir ruh, henüz emekleyen Sevabını günahını sırtına yükleyen Bir ben var yaşamak isteyen, bir de sen Umduğumuz şeyler başımıza gelmedi Ummadıklarımız ise bizi bertaraf etti Vaktimiz az ve yolumuz uzundu Bilemiyorum ne zamandı yolun sonu