Şerabname

Şerabî got, ez nabim feqiyê şêx û mela, Ne dev ji şerabê berdidim, ne jî dibêm îlela, Min dev ji horiyan û cineta baqî berdaye gidî, Bes e, êdî bihewin, min li serê xwe nekin bela شەڕابی گۆت: ئەز نابم فەقیێ شێخ و مەلا نە دەڤ ژ شەرابێ بەرددم، نە ژی دبێم ئیللەڵا من دەڤ ژ حۆرییان و جننەتا باقی بەردایە گدی بەسە ئێدی بحەون، من لە سەرێ خوە نەكن بەلا Dîwana mele ne dîwanek çak û lezîz e, Çi helal çi heram! Heyran bizûz bizûz e! Rast e, ya Şerabî her û her şerab e, Îcar heram be jî, şerab ji tirî ye, ezîz e. دیوانە مەلا نە دیوانەك چاك و لەزیزە چ حەلالە چ حەرام! حەیران بزووز بزووزە ڕاستە، یا شەڕابی هەر و هەر شەرابە ئیجار حەرام بە ژی، شەراب ژ تری یە، ئەزیزە