Senin İçin Ölümü Seçtim

İstanbul’un soğuk sularında kaybolmak istiyorum; bileklerimdeki izlerle, kendi kanımın akışına teslim olarak. Bu şehirde nefes almak, artık yalnızca bir yük. Her köşede onun yokluğunu hissediyorum, her adımda eksikliğini. Neden hâlâ burada kalmaya mahkûmum? Neden bu hayata zincirlenmiş gibiyim? İstemediğim bir dünyada, istemediğim bir yalnızlıkta sürüklenmekten bıktım.

Gitsem, kimse fark etmezdi belki. Sessizce, hiçbir veda sözü etmeden çekip gitsem, aşkın kollarına sığınsam. O gitti, ben de öldüm aslında. Geriye kalan, sadece bu boşluk, bu dayanılmaz ağırlık. Artık bırakın beni, bu akşam son nefesimi vereyim.