Sen Bana Hep Geç Kaldın

Murat Aydemir’in dizeleri, hayatın kıyısından süzülüp gelen bir sesin yankısı gibi. Şiirlerinde hüzünle karışık bir aşk, zaman zaman öfkeyle buluşan bir içtenlik var. Munzur’un eteklerinde doğan bu sözler, Ahmet Arif’in izinden giderken kendi yolunu da çiziyor; destansı bir coşkuyla değil, sevgilinin yokluğunda büyüyen bir hasretle. Dağların, zindanların, gurbetin gölgesinde yeşeren bu dizeler, aşkı yeniden düşünmeye davet ediyor. Her satır, bir nefes alıp veriş gibi doğal, ama her biri de yürekte iz bırakacak kadar derin. Okurken, şairin yalnızlığını paylaşacak, onunla birlikte sevecek ve belki de biraz daha geç kalmanın acısını duyacaksınız.