Şehneya Dinan Sekerata Dilope

Kışın çetin soğuğunda, umut yolculuğunun önüne dikilen engelleri aşmak kolay değil. Kelimeler ve şiirler, bu zorlu yolda birbirine tutunurken, feryatların sesi yürekleri dağlar. Düşünceler, bilincin anahtarıdır; umut bahçelerinde açan çiçekler gibi, insanın sınırsız yurdunda yeşerir. İnsanlığın özlemi, vicdanın sesi olmak isterdi belki de; Fırat’ın kıyısından yükselen dengbejlerin türkülerinde olduğu gibi. Biz, ateşe düşen damlalarız; su, yaralarımızı sarıp sarmalayabilir mi, yoksa acılarımızı daha da derinleştirir mi? Bu dizeler, yolculuğun izinde kaybolan umutların peşine düşüyor.