Satenden Süzülen Yakut

Ne sevdiği için güzelleşir birey ne solar Varlığından başlangıçsızlığına Tanıştığı o kuvvetli heves çığ gibidir Önüne kattığı acıyı da süpürür zamanla çehredeki yaşı da Topladıkça gücünü vurur tel tel saçlara ölüm Ağladıkça kavuşur gibi yaklaşır gibi bırakmak ister birey Kendini, katilinin kollarına Kollarında nefes verir ilk kez onda almış gibi Takıldım sanır tüm yeni çehrelerde onu görecek sanır Sandıkça avucunda toplar közleri Gömleğini de yakarsın, kurtuluşun o közün sızısında gibi Nefesini üfledikçe zina olan kaderin havasına, yaşadın sanarsın Bak hâlâ hayattayım der birey kendine Yeniden hayat olduğunu anlatmak için mi atar birey kendini tahsilli kollara Katilini neden seçmeye bu denli şevk diyor birey Ölüme bu yatkınlık neden Tekrarın olmayacak kavuşamayacaksın