Saprofit

bir kişi eksik iki göçebe yalnızlıktır esir kalan inimde her ayrılık bir ölümü ikiye katlar bir canda kıvranan iki beden aşktan geri kalan iki kavruk gün artık menevişli elbisenle gelsen de bir kişi eksik gecedeyim işte hep gecede aşkın sabahı geç olur diye gökkuşağı inlemeli derviş ölmezse açlıktan iki kişilik şair kalır geriye uykunun ölüme benzemesinden değil uykusuzluğum ben iki kişilik yaşam dirimin şiir göç sabahı kovulur kanayan yerlerimde iki kişilik dram dursam ve aşk geçse yanımdan her geçen sanki iki kişilik artkı menevişli gözyaşında baksan da bir kişi eksik