Sanat Hayat Bir Muamma - Aforizmalar

En nihayetinde sanat hayatla, hayat da sanatla anlamlandırılır. Hem birbirlerinin varlığını belirler hem birbirlerini tehdit ederler. Sanat ve hayat, kimi zaman özdeş, kimi zaman karşıt sayılırlar. Baştan beri sanatçılar ve filozoflar bu diyalektiği aşabileceklerini, bu ikiliğe son verebileceklerini hayal etmişlerdir. Ama nafile... Bu kitap bir sanat-hayat aforizmaları seçkisi. Bir başı veya sonu yok. Her açtığınızda keyfinizce karıştırabilir, istediğiniz yerini seçip okuyabilirsiniz. Sanat-hayat muammasının kendinize özgü gizlerine dalabilirsiniz. Sanat ve hayat birdir (Tzara). Hayat, sanatın ta kendisidir (Maleviç). Sanat hayatın kendisidir, ama hayata karşıt bir hayatın (Derrida). Bir tek hayat vardır, o da sanattır (Nietzsche). Sanat hayatın yaratılmasıdır (Puni). Sanat hayatın ikamesidir (Pessoa). En yüce sanat, hayatın sanatıdır (Tolstoy). Hayat sanatın ötekisidir (Loos). Sanat, hayat olmayan, hayatı bir şekilde yıkan, hayata karşı çıkan bir şey üretir (Simmel). Sanat hayatı açıklayamaz (Bachelard). Sanat hayat karşıtlığı çözümsüzdür (Octavio Paz). Bu karşıtlığı devrimci eylem yıkacaktır (Debord). Sanat hayata karşı bir öfkedir (Bataille). Hayatın çektirdiği azabın yegâne tedavisi sanattır (Schopenhauer). Sefil ve alçaltıcı olan hayatın tek sırrı sanattır (Oscar Wilde). Hayat sanatın yalanlarından arındırılamaz (Bataille). Sanat en basit ifadesi olan aşka çevrilmelidir... Aşk, her insanı hayatla kaynaştıran yegâne düşüncedir (Breton). Tanrı insana bir sanat eseri şeklinde hayat verir. İncil şöyle yazıyor: “Ve Rab Allah, yerin toprağından insanı yaptı ve onun burnuna hayat nefesini üfledi ve insan yaşayan can oldu”