Şairiçe

Meral Demir’in *Şairiçe* adlı kitabı, şiirin özüne dönmeyi seçenlerin hüzünlü ve bir o kadar da cesur yolculuğunu anlatıyor. Sözcüklerin peşinde koşarken kaybolan, buldukça da yeniden yitiren bir kalemin izlerini sürüyor sayfalar. Şairin sofrasında yalnızca katıksız bir arayış var; ne övgüye ne de yergiye yer açan, sadece kelimelerin ağırlığına teslim olan bir masa. 126 sayfalık bu ince derlemede, şiirin etinden sütünden değil, susuzluğundan beslenen bir dil var. İkinci Adam Yayınları’ndan çıkan eser, Türkçe’nin imkânlarıyla dans eden, okurunu da bu dansa davet eden bir çağrı niteliğinde.