Rüzgarın Uğultusu

Hasan Gediklioğlu'nun şiirleri, yüreğin en gizli köşelerinden süzülüp gelir; kimi zaman toprağın derinliklerinde saklı nemi, kimi zaman baharın coşkulu yeşilini taşır satırlara. Bazı dizeler rüzgârın hırçın esintisiyle savrulur, bazılarıysa güneşin yakıcı sıcaklığını avuçlarımıza bırakır. Kimisinde sevda, sessiz bir ırmak gibi akar; dokunulmaz, söylenmez, sadece hissedilir. Bir köşede, loş bir ışığın altında, sıcacık bir çay ya da kahve eşliğinde, hafif bir melodi kulaklarda çınladığında, bu şiirler daha da anlam kazanır. Duyguların en saf haliyle buluştuğu bu sayfalarda, her okur kendi hikâyesini bulacak; kimi hüzünle, kimi umutla, kimi de yalnızlığın dinginliğinde.