Rüzgarın Tebessümü

Gece, soğuğuyla tenime dokunurken şarabın sıcaklığı avuçlarımda eriyor. Dudaklarımda mavinin izleri, seninle düşler kuruyorum turuncu umutların peşinde. Keyfim yerinde, yaramaz bir çocuğun coşkusuyla. Gözlerin, kimselere açmadığın o hassasiyeti kadehimin kenarında saklıyor sanki. Söylesene, ırmaklar kadar güzel olan, arzularımız mı Tanrı’nın planlarına başkaldırı? Gecemizde yıldızlar kayıp duruyor. Umutlarımın gökkuşağı, trenler de mi bizimle uçsuz bucaksız hayallere doğru yol alıyor? Şafakta ufkun ışıkları bize mi sesleniyor? Şarabın kokusu bedenine sinmiş, aynalar gülüşlerini çoğaltıyor. Kırlarımda koşan Xemrevin, ey güneş ve şarap, neden bu kadar seninle tutku?