Ronya

Atsam kendimi, Zap Suyu’nun buz gibi suyu söndürür mü sevdamın ateşini? Taşıyabilir mi yoksa taşar mı? Haykırmaz mı üzüntümü, sel olup yıkmaz mı tüm önüne geçenleri? Durur mu dersin kurban, durur mu bir dağın dibinde? Yoksa çöle mi çevirir tüm kır çiçeklerini? Kışın buz tutar, bilirsin, sessiz olur Zap Suyu, kapatır gözlerini tüm insanlığa. Sıkıysa dokun, sıkıysa uyandır, var mı ki bu cesaret kimsede? Yaklaşmak ne mümkün? Hele ki sevdamı gömsem nasıl düşman kesilir bana? Nasıl haykırır buluta, kim bilir?.. Bu kitapta geçen öyküler, aşk ve umut karşısında kişilerin içinde biriken sonra çığlık çığlığa feveran eden sesleri dile getirmektedir.