Romanika Çingenem

“Sulukule’nin ele avuca sığmayan sokaklarında gökyüzünün içine dalar, hırçın rüzgârların kucağında dokuz sekizlik ritim tutardı öfkeli bakışları: Karanlık gecede ateşin başında Takınır zilleri oynar Çingenem Savurur saçlarını esen rüzgarda Bir deli sevdaya salar Çingenem… Ufuk çizgilerini izlerken kırmızı, mavi düşlerin yansımasını ayırırdı ayraçlarından. Kımıltısız bir döngünün hicran seyirlerine sarılırdı zaman, yüreğinin engin koylarında beklerdi, vakitsiz kırıklıkların gözlerinden düşerken hicran…”