Portekiz'den Soneler

Kaldırdım ağır kalbimi yukarıya ciddiyetle. Tıpkı Electra’nın mezara benzeyen vazosu gibi Ve gözlerine bakarak, ters çevirip döktüm Külleri senin ayaklarına. Seyret ve gör Ne kadar büyük bir dert yığını saklanmış içime Ve nasıl da sönük yanıyor vahşi kırmızı parıltılar- Tamamen kül grisi içinde. Eğer küçümsenen ayağın Onları tamamen karanlığa gömebilse Belki de iyi olabilir. Ama eğer bunun yerinde Beklersen yanımda rüzgarın esmesini Uçuşacaktır gri tozlar… ve başındaki gri defneler, Ey Sevgilim, seni böyle koruyamayacağım, Tüm o ateşlerin hiçbiri yakamayacak ya da parçalayamayacak Başındaki gri defnelerin altındaki saçlarını. Daha uzak dur öyleyse! Git!