Perspektif

Hayat, sınırsız olasılıkların iç içe geçtiği bir döngü gibi akıp gidiyor. Her birimiz, bu karmaşık makinenin birer parçası olarak doğuyor, yaşam boyu bu düzenin çarklarını çeviriyoruz. Zamanla, canımızı yakanlara, sıkıntılara katlanmayı öğreniyoruz; çünkü sistemin devam etmesi için başka seçeneğimiz yokmuş gibi geliyor. Gözlerimiz görmeyi unutup sadece bakmaya başlıyor, zihinlerimiz donuklaşıyor. Koşuşturmanın, sorumlulukların ve içimizdeki huzursuzluğun ağırlığı altında ezilirken, ruhumuz adeta zincire vuruluyor. Nefes alamaz hale geliyoruz... Berra Epsileli’nin *Perspektif*’i, bu boğucu girdabın içinde kaybolmadan önce durup yeniden bakmamız gerektiğini hatırlatıyor.