Periler ve Pervaneler

Kışın al al örtüldüğü bir diyarda, pervaneler kanat çırpar rüzgâra. Ihlamur dalları, perilerin ve pervanelerin aşkını fisıldar usulca; tütsü kokulu sabahlarda gözlerini açar zaman. Sen, tanrıçaları andıran yüzünle, Fuzuli’nin dizelerine ilham veren o gizemli tutkuyu taşırsın içinde. Ninemin iğne oyalarında saklı motifler gibi, görünmez ama hep oradasındır. Baharlar ağlar bülbülün kanıyla sulanan güller için; iğne oyaları, gülleri motiflerinde boğarken, periler ve pervaneler karların arasında delice bir aşkın peşine düşer. Bu öykü, soğuk bir ülkenin sıcak yüreklerinde çarpar.