Payanda

yüceldim suyumdan çekilince kara bir nöbeti çizdim örümceğin ağında yazgı yol ağlamıştır içine sinmeden görmedi kuyunun yağmuru çaldığını kimseler bir başına sıcak renkleri aramaya gittiler dağın yalancı koynuna girip ölü bir zamanı dilediler kuşları çizen ressam gökyüzünü yutkundu baktım ama ben uzunca görmenin yanında bir iki perşembe güzelliğiydi bir çocuğun gülüşündeki bulutlara benzer sonsuz haykırış gerisi unutuşa dair imla imza payanda