Paslı ve Işıltılı

O akşam evde her zaman yaptığı şeyleri yapmadı. Laptopuna bakmadı, televizyonu açmadı, telefonunu eline bile almadı, bilgisayar oyunu oynamadı, uzun süredir yaptığı gibi tıkınarak yemek yemedi. Saatlerce pencereden caddeyi, gelip geçen arabaların farlarını izledi. Durup durup kendine “Neyim var benim?” diyordu. Iraz Şensöz, sürprizi sona saklamıyor, eteğindeki taşları döküp okuru oyuna davet ediyor. Performans toplumunda köşeye sıkışmış, hatayı sezen ama çözüm ararken yalnız kalan insanları anlatıyor. Gerçek olanın peşinden giderken büyülü, fantastik nefesler alıyor. Kalıpları, fizik kurallarını ve toplumsal kabulleri kırarak zamanın ruhunu değiştirmeye çalışıyor.