Paris Sıkıntısı

Charles Baudelaire’in (1821-1867) ölümünün ardından, 1869’da ilk kez kitaplaşan ve şairin 50 düzyazı şiirini bir araya getiren Paris Sıkıntısı, Kötülük Çiçekleri’nde ele alınan temaların yeni ve daha derinlikli bir araştırması gibidir. Baudelaire burada modern Paris’i bütün çelişkileriyle; ihtişamı, sefaleti ve melankolisiyle gözler önüne sererken, biçimsel olarak da geleneksel şiirin sınırlarını aşan, çağa özgü değişim ve belirsizlik halini temsil edecek yeni bir şiire yönelir. Kenan Sarıalioğlu’nun çevirdiği bu eşsiz şiirleri Fransızca özgün metinle bir arada sunuyoruz.

Her zaman sarhoş olmalı. Her şey burada: Tek mesele bu. Omuzlarınızı ezip sizi toprağa çeken Zaman’ın korkunç ağırlığını duymamak için sarhoş olmalısınız, hiç ara vermeden.

Ama neyle? Şarapla, şiirle ya da erdemle, nasıl isterse gönlünüz. Ama sarhoş olun.

Ve arada bir, bir sarayın basamakları üstünde, bir hendeğin yeşil otları üstünde, odanızın kasvetli yalnızlığında, sarhoşluğunuz azalmış ya da büsbütün geçmiş halde uyanırsanız, sorun o zaman rüzgâra, dalgaya, yıldıza, kuşa, duvardaki saate, kaçıp giden her şeye, inleyen her şeye, yuvarlanıp giden her şeye, şakıyan, konuşan her şeye sorun, saat kaç deyin; rüzgâr, dalga, yıldız, kuş, duvardaki saat karşılık verecekler size: “Vakit, sarhoş olma vaktidir! Zamanın inlettiği köleler olmak istemiyorsanız sarhoş olun; sarhoş olun durmadan!

Şarapla, şiirle ya da erdemle, gönlünüz nasıl isterse!”