Papatyalar Zamanı ve Pinhan

Sinemde beslediğim kuşlar, avlu serinliğinde ötüşürlerken El ele bir Şiraz yolculuğu gibi uzun, gözlerinde kalmışlığım Bahçemdeki umursamaz kuyu, kaç kez anlattım oysa içimdeki ben’i Sıcak bir ağustostan geriye kalan yalnızlığımdı beni esir alan Dalgalanıyor zamanın aynası, sönmeye yüz tutmuş atesböceklerinin akşamında Dilim bir gün söyler, sen gelince yatışır kalbimin kekemeliği