Orada Köy Kalmadı Artık (Geçen Yüzyılın Ortalarında Sera Deresi'nden Gözlemler)

Bu notlar altmış yıl önceyi ele almaktadır. Geçen zamanın neleri değiştirdiğini açıklamaya gerek var mı? Bilmiyorum. Gelişme, ekonomik, sosyal ve kültürel boyutlarıyla gerçekleşiyor. Sonunda bakıyorsunuz eskiden bir şey kalmamış. İşte Bodamiya, şimdi bu ismi hatırlayan bile yok. Ben iyi ki bu Köy’de doğdum... Sevgi ve dostluk yurdum, ilk bilgilerimi öğrendiğim, göllerinde yüzdüğüm, otlaklarında sığır beklediğim, değirmenine mısır taşıdığım, deresinde balık tuttuğum, camisinde ibadet ettiğim, kahvesinde çay içtiğim, bayır tarlalarında bellediğim, tütün kırdığım, fındık topladığım, zayiat yaptığım, ama hiç kimseyle kavga etmediğim, küsmediğim, darılmadığım güzel köyüm, hasretim, sevdam, seni ve güzel insanlarını çok seviyorum, çok özlüyorum... Yahya Kemal, “Atik Valide’den İnen Sokakta” adlı şiirini şöyle bitirir: “Onlardan ayrılış bana her an üzüntüdür, Madem ki böyle duygularım kaldı, çok şükür.” Şairin dediği gibi, köyüme ilişkin duygularımı Rabbim eksik etmesin inşallah...