Öpeceğim...

Aşkın pençesine düştüğüm günden beri, sen uzaklarda ben burada, yalnızlığımın ağırlığıyla baş başayım. Ayrılık, ilahi bir ceza gibi görünse de aslında içimdeki sessizliğin, korkunun ta kendisi. Ölümün soğuk nefesi ensemde, ama yine de bu duyguya sarılmaktan vazgeçemiyorum. Belki de yazgım, aşkla ölüm arasında bir yerlerde sıkışıp kalmakmış. Bu uzun yolculukta, yalnızlığımın ve tutkunun izlerini sürüyor, her satırda kaybolup yeniden buluyorum kendimi.