Ölümün gölgesi yok

Sevgi, kökeninden dal vermişti. Kendimi ne denli denetlesem, ders sırasında gözlerim gidip onun yüzünü buluyordu. Kendime geldiğimde suçüstü yakalanmış gibi irkiliyordum. Kadın duygu bekçisidir; saniyelik dalıp gitmeler kız öğrencilerin gözünden kaçmıyor, onlarca göz, ikimizin arasında mekik dokuyordu. İlginç bir sözü aktarırken, şiir dizelerinin etkisiyle coşkudan yüreğim havalanırken gözlerimin ışığı ona akıyordu.

Adnan Binyazar’ın 2005 Orhan Kemal Roman Armağanı’nı kazanan romanı Ölümün Gölgesi Yok, sevgiyi, aşkı, tutkuyu ve bunların ardından gelen yoğun acıyı ölümsüz kılıyor. Edebiyatımızın son yıllarda en çok sözü edilen romanlarından biri. Yayınlandığı günden bu yana okurların ilgisi hiç eksik olmadı. Pek az roman, okuru Ölümün Gölgesi Yok kadar duygulandırdı.