Mum Sekili Oda

Gönlünde bir kor yanar, karanlıkta bile. Yolların çıkmazını görse de yürümeyi seçer, umutlarını gizemli kapıların ardındaki armağanlar gibi saklar. Hüzün yoktur onda; bir dokunuşla kanat çırpan güvercin misali, mutlulukla dolu bir gülümseme yayılır yüzüne. Henüz söylenmemiş sözler, yazılmayı bekleyen gerçekler vardır. Her biri, karanlığı aydınlatan bir mum gibi titreşir. Ateş olmak kolaydır belki, ama yanan aleve dokunmak cesaret ister. İşte o, bu cesareti taşır içinde; kor ateşe uzanma arzusu, gece gündüz demeden yanar durur.