Mırıldandıklarım

DÜZEYE DÜŞEN kovulmuşken hayatın bir yerinden yalnızken, umarsızken öfkeni dillendirecek bir eylem ararken kendine diyelim gecelerin o tekin olmayan serüveninde paramoya kıvamında ilişkiler yaşarken imtiyazsız karanlıkların suçlu zevklerine yasağın büyüsüne, hayatın ve gündüzün öte-yüzüne sığınırken ve intihar manifestosu gibiyken bütün duyarlıkların ansızın bir dize gelip takılır diline bir can simidi gibi en kurtarıcı keyfiyle bir zaman seninle kalır, yanı başında, zaman içerisinde yer değiştiresin diye kendisiyle bir gönül erincini, en düpedüz anlamıyla yaratmak eylemini ..