Mia'nın Parmak Uçları

Mia'nın dizelerinde renkler yoktur, çünkü o her tonu kendi elleriyle yaratır. Sözcükler kâğıda dökülürken bir şekil alır, bazen hüzünle kıvrılır, bazen neşeyle dans eder. Şiir, onun için bir kalıba sığmayan özgürlüktür; bazen gökyüzünün en yüksek noktasında süzülür, bazen de düşüşün acısıyla paramparça olur. Ama her seferinde yeniden doğar, aşkın, hayatın ve özlemin içinde. Mia'nın parmak uçlarından dökülen her satır, bir yaşamın izlerini taşır – kimi zaman gülümsetir, kimi zaman yüreği dağlar. Çünkü şairin dünyası, sadece siyah ve beyazdan ibaret değildir.