Menon

Platon, hiç kuşku yok ki düşünce tarihinin en önemli ve en etkili filozoflarından biridir. Felsefenin kurumsallaşmasına ve yazılı felsefe geleneğinin oluşmasına büyük katkılarda bulunmuş; iki dünyalı metafiziğiyle, bütün Orta Çağ düşüncesini derinden etkileyecek olan idealist felsefe geleneğinin kurucusu olmuştur.

Hristiyan Orta Çağ felsefesi ve İslam düşüncesi üzerindeki etkisi bakımından da özel bir yere sahip olan Platon, düşünce tarihi boyunca tartışılan pek çok temel problemi yüzyıllar öncesinden ele almış ve ilk büyük felsefi sistemi inşa etmiştir.

Herhangi bir konuda bilgi kırıntısı sayılabilecek düzeyde bile öğretide bulunmayan, yalnızca ahlaki erdemler söz konusu olduğunda insanlarla tartışıp onların bilgisizliklerini ortaya çıkaran Sokrates’i resmeden ve genellikle olumsuz bir sonuca ulaşan diyalogların ardından Platon, ilk kez [I]Menon[/I]’da pozitif bir öğreti ortaya koyar.

Bu öğreti, bilginin a priori bir nitelik taşıdığını; ruhta örtük olarak bulunan kavramların, düşüncelerin, ilkelerin ve bilgilerin hatırlanmasından ibaret olduğunu savunan ünlü [B]anımsama kuramıdır[/B].

Diyaloğu daha önce okumamış ya da onunla hiç tanışmamış biri bile, “Sokrates’in matematik bilmeyen bir köleye bir geometri problemini çözdürdüğü diyalog” denildiğinde [I]Menon[/I]’a gönderme yapıldığını anlayacaktır.

Pek çok Sokratesçi diyalogda olduğu gibi erdemin ne olduğu ve öğretilebilir olup olmadığı sorularıyla başlayan [I]Menon[/I], hem Platon’un yaratıcılık bakımından en verimli orta dönem diyaloglarından biri hem de onun rasyonalizminin ve öte-dünyacı idealizminin en parlak örneklerinden biri olarak kabul edilmektedir.