Mefhum

Oğulcan Heybel’in *Mefhum* adlı eseri, insanın içindeki sonsuz isteklerin peşinde kayboluşunu, doyumsuzluğun getirdiği körlüğü sorguluyor. Bilgeliğin sakin sularında yüzerken hırsın fırtınasına kapılanların hikâyesini anlatıyor; arzuların insanı nasıl bilgisizliğe, hatta yıkıma sürüklediğini gözler önüne seriyor. Mevlana’nın o ünlü sözünü bir ayna gibi tutarak, kanaatin huzurunu, hırsın ise yalnızca acı getiren bir tuzak olduğunu hatırlatıyor. Kısa ama derinlikli sayfalarında, okuru kendi iç hesaplaşmasına davet eden bir yolculuğa çıkarıyor. İnsanın kendi sınırlarını aşma çabasının, bazen en büyük düşüşe dönüşebileceğini ustaca işliyor.