Mecliste Aşk

Geçmişin izlerini bugünün ışığında yeniden dokudum; kimi zaman eski bir hikâyenin figüranı, kimi zaman da yeni bir dünyanın yaratıcısı oldum. Adı sanı duyulmamış düşsel kentlerde, aşkın tuğlalarıyla örülü hayali saraylar inşa ettim. Yenilmezlerin suyundan kana kana içtim, yaşamın tam ortasında durup gerçeği hayalle harmanladım. Kucağımda çocuklar, ellerimde çiçekler ve kitaplarla, dünyanın masum kahkahalarla dönmesini diledim. Umutla ördüğüm duvarlar, aslında hayatın ta kendisiydi; kurduğum her düş, bir gün gerçeğe dönüşecekmiş gibi...