Matem

MATEM ÖNCESİ deliydim, doluydum, dünyaya savaş açardım. coşkun ırmaklar gibi akardım; dağdağalı, duraksız, durulmazdım. kimse yetişemezdi içimdeki sevince. her şeyi tadacak bir ruh vardı içimde; yıkılmaz, yalpalamaz sanıyordum. ne kaybedişler, ne terk edişler... şehvetli öpüşlerin ardından namütenahi gelirdi yaşamak. neyim varsa o kadardım, o kadarına razı, o kadarıyla mutlu idim. bütün virdlerde dilediğim: dünya daha iyi bir yer olsundu; daha savaşsız, daha kavgasız, daha aşkî... hâkeza.