Maa-Dem

Yaşam bir yakarış olsaydı, onu yalnızca "aşk" diye adlandırırdım. Çünkü bu dünyada her şeyin mayası sevgi: soluduğumuz her nefes, direndiğimiz her an, sabrettiğimiz her zorluk. Ayrılık bile aşkın gölgesinde anlam bulur. Sevenler için ölüm, sevgiyi sonlandırmaz; aksine, âşıklar zamanın ötesinde var olur. Sevmek bu kadar kutsalsa, nasıl olur da ölüme yol açar? Seven, sevdiğinin ruhudur; ona kıymak, kendini yaralamaktır. Attığı ok, dönüp dolaşıp yine ona saplanır. İnsan, ancak sevdiğiyle ve sevebildiği kadar gerçekten yaşar. Aşk, hem kırılgan hem de güçlü bir bağdır; koparmaya çalıştıkça daha da derinleşir.