Levhalar Kitabı

Kayalara sarıldı kalbimiz, kayalarda kesildi Bir hayata sarılır gibi sarılarak kurumuş ağaçlara Yeşertmek için gerekli miktarda kanımız kaldı Ana sütü gibi helal, su gibi aziz olsun şehadetimiz deyip Söz verdik, yine veririz Geleceğin mavi göklü çocuklarına armağan diye, bakırdan Mittani tepsileri içinde kalbimiz Ey sonsuz sevecek olanlar dedik, ayetiniz açıktır. Depremi yurt edinen kavim biziiz, gerilla yürüyüşü dolaşıyoruz bütün kışlalarımızda Dağ eteği evlerinde uzak lambalar şimdi bütün hayallerimizi birleştirdi kendi doğrultusunda Hayat içind ekalbimiz dört ırmak olduysa da Hayattan koptu her şey öldürülenler dışında Ah sürüklendi ömrümüz yaralı bir kuş gibi gidenlerin ardında