Kurşun ve Kalem

Ey yeşil sarıklı ulu hocalar Söyleyin tanrıya koştum derman kalmadı ayağımda Kızım var çok şükür ama oğul vermedi bana Muhammedin çocukluğunu taşıyorum kucağımda Aşk aşım döküldü ateş küle döndü ocağımda Midemi bu/andıran açlığı kustum Yarattı beni sustum çöp gibi attı dünyaya sustum Söyleyin lütfen sınamasın sabrınız tanrı daha fazla Yoksa kafama bir kurşun sıkar dıkşını Çıkarım onun da karşısına