Kumrulu Düşler

çiçeklere su vermeyi unutma kumrum, emi tanrı’nın verdiğini esirgeme tanrı’dan unutma kuşları selamlamayı mesela ve bildiğin bir şiir oku yağmurun altında heyecanla el sallayan yapraklara durma ömrün boyunca, hep ilerle yürüdükçe açılır yorgun ayakların gözlerini kapatmak saklanmak değildir ki topu topu veda etmek değil mi hepsi kabristanda yeşeren çiçekler gibiyken cılız nefesin susmak en kaba en ilkel halidir bencilliğin