Külünk

Filinta ya da mavzer, Herkül adımlı bir tüfek Yürür gider kar altında Bastığı yer berkiterek Yeni bir dünyaya doğru, Kendisi yorgun mu yorgun. Anılar ardarda çığır boyu Kara bir konvoyu andırıyor, Kendisi solgun mu solgun. Kurtulmak isteyip dünden Birdenbire silkiniverir Tenha bir yol ayrımında, Harar gibi giysisinden Dökülüveren yalnızca kar. Putası imgelerin en hası Ve o denli de habersiz, Kendisi vurgun mu vurgun. Dar uzun tahta köprüye Tam böyle varıldı o gün.