Köz Mavisi

Alparslan Parlak’ın dizelerinde sevgi, doğanın ve insanın ortak dilidir. Şiirleri, evrenin her zerresine duyulan derin bir merhametle örülüdür; taş da kuş da insan da aynı umutla konuşur satırlarında. Barışın, kardeşliğin ve iyiliğin dünyayı değiştireceğine inanan bir kalemdir onunki. İnsanın insana, doğaya karşı verdiği savaşı yüreğinde hisseder ve bu acıyı dizelerine taşır. Ne var ki öfkesi de umudu kadar güçlüdür; kötülüğe, savaşa, ölüme karşı yükselen bir haykırıştır her kelimesi. Söyledikleri boş sözler değil, hayatın ta kendisinden süzülmüş gerçeklerdir. Sevgiyle yoğrulmuş, öfkeyle keskinleşmiş bu şiirler, okurunu hem sarar hem de sarsar.