Köy Enstitülü yazarlar ozanlar

Annesi Kadriye Hanım’ın yaşamı, Anadolu’nun derinliklerinden Cumhuriyet’in aydınlık umutlarına uzanan bir yolculuk gibi. Köyünden ilk kez yatılı eğitim için gönderilen kız çocuğu olarak, 1940’ların Arifiye Köy Enstitüsü’nde öğrenim görmüş; orada tanıştığı Kazım Bey’le mezuniyetinin ardından evlenmiş. Otuz üç yıl süren öğretmenlik hayatı boyunca üç çocuk yetiştirmiş, idealizmini her adımda yaşatmış bir cumhuriyet kadını. Yazar, annesiyle yaptığı söyleşilerde, Köy Enstitüleri’nin benzersiz deneyimini bugünün eğitim sistemiyle karşılaştırırken, geçmişin izlerini bugüne taşımanın anlamını keşfediyor. Bu anlatı, sadece bir ailenin değil, bir dönemin ve onun mirasının da hikâyesi.