Kış ve Sapa

şafağa kadar bekleyeceğim bir sorunun ardında düşerek neden çağın dışında durur hastane duvarlarının boyası bir haftadır bu soruyu çoğaltarak pansuman yapıyorum zihnime tentürdiyot sakinleştirici ve bilmediğim bir teşhis yazıyorlar reçeteme bir tay oluyorum kendi bozkırımda koşuyorum gökyüzü açılsın dağılsın kara bulutlar kalksın kara dallarından kara kuşlar İçimizi daha da içle birleştiren ağır bir yazgıyla… Ölümden arta kalan yaşamın büyük soğuğuyla konuşuyor Akça “bir dal gücenip kırıldı buna çok sonra”